پیران، مرغ عشق، ....

	پیران
رمز مستان جرعه جرعه از کیان		راز پیران چشمه هایی از نهان
دور مستان چند نفر از دوستان		گرد پیران انس و جان با هم روان
دست مستان درهم و دنیار بود		کف ز پیران مامنی پر در بود
درس مستان آیه ها قرآن دهند		علم پیران راز آن فرقان دهند
راه مستان لب به آیه می نهند		سیر پیران دل به آیه می دهند
خواست مستان ای خدا رسوا مکن		درد پیران از خودت دورا مکن
رمز مستان با پیاله خم وسط		راز پیران میگسارن خود به شط
کار مستان رفتنی نزدیک خم		کار پیران گشتنی بر گرد جم
کار مستان بودنی بر گرد خوان		کار پیران موج ها دنیا تکان

مرغ  عشق		مرغ  عشق
داستانی بشنو تو ای همجهان		تا شود این داستان ها بر زبان
گر بخوانید قصه ی این مرغها		خود بیائید اندرون با ما شما
مرغ عشقی را خدا جانانه کرد		چون فرستاد سینه مالانه کرد
او بدانست قلب ما پر ناله بود		یک خبرآورد و دل چند پاره کرد
با خبر آوارگی بر ما رسید		عشق و باز هم عاشقی بالا رسید
او خبر داشت حال ما از حال او ست		قفل درها هم کلیدش مال اوست
قلب ما بی درب و پیکر نی نبود		تک کلیدش رمز آن دل می نبود
حرف آن مرغ وسوسه در جان بکرد		کار ما را کار عشاق آن بکرد
مرغ او چون آن بگفت پرها بزد		از دیاری این برفت ما را بزد
چونکه بگذشت یک دمی از رفتنش		جان من فریاد بزد می بینمش
من که او را نیک ببینم بودنش		گر که باشد یک جهان دورو بر ش
من زمرغی کمترم با جام او		چون برم در هر نفس من نام او
کی برد ما را به جائی نزد خود		یا کشاند او مرا بر گرد خود
درد من را مرغ عشق نیک گویدم		کو ندارد عشق او آن کو برم
مرغ چو آمد رفتنش با خود مدان		عشق را کو آورد آن کم ندان
مرغ عشقی را که وحی آورده است		با دل و جان تو بگیر جان داده است
هر کجا هستی به او راهی بیاب		جستجو کن تا بیابی خود تو آب
داستانی گر که باشد دام تست		مرغ و هم عشق هم غزل آن رام تست

جلوه		جلوه
گر شناسی حضرتش ارزد ترا		بو سه دل بر نبی لرزد ترا
گر ببینی ساقی کون و مکان		نیک بیارزد آن ترا در دو جهان
هم دلی با بیدلان را تو مکن		می برد بهرش ز دل نی تو نکن
گر بخواهی سوی اعلا تو روی		بایدا خود تو روی با او شوی
پیر ما او باشد و نیکو سخن		گوهری بارز و هم اشرف کهن
هم که شیخ وهم که مرشد او تراست		کو که آرد راه راستی کو تراست
غم نه هرگز آیدت چون جلوه است		در دو عالم نور او پاینده است
سوی آنان نی مرو خود گم مکن		سوی هو رو همنشینی کم مکن